Οι ισχυρισμοί περί προκλητικότητας και μαξιμαλιστικών επιδιώξεων της Ελλάδας αντικατοπτρίζουν την τουρκική επιδίωξη αντιστροφής της εικόνας της πραγματικότητας. Αντιλαμβάνεται η Άγκυρα τον αρνητικό αντίκτυπο των κινήσεών της αυτών στη Δύση, ελπίζει όμως να εκμεταλλευθεί την επιφανειακή – κατά κανόνα – προσέγγιση τρίτων των θεμάτων που η ίδια προβάλλει και την επιθυμία τους να μην απολέσουν την τουρκική αγορά, τα τουρκικά φθηνά εργατικά χέρια, τη γεωστρατηγική θέση της Τουρκίας και τη «νατοϊκή χρησιμότητα» του στρατού της.

Υπάρχουν ευρωπαίοι ηγέτες που γνωρίζουν το ενδεχόμενο η Τουρκία να συνεχίσει την πρακτική των τετελεσμένων και που αντιλαμβάνονται πως δύσκολα η Άγκυρα θα δεχτεί να εγκαταλείψει τα «manu militari» κεκτημένα. Ο γάλλος πρόεδρος δείχνει να έχει διαμορφώσει θέσεις για την προάσπιση των εκτός Γαλλίας συμφερόντων που η Τουρκία θα αμφισβητήσει αν η στρατιωτική – οικονομική επέκτασή της συνεχιστεί. Το αντιλαμβάνονται κι άλλες δυτικές πρωτεύουσες, αν και τα συμφέροντά τους δεν φαίνεται να θίγονται ιδιαίτερα από τις εξωχώριες τουρκικές δραστηριότητες. Αντίθετα, εξυπηρετούνται από μεγάλες παραγγελίες πολεμικού υλικού που πρόθυμα πωλούν στην Άγκυρα, ακόμα και αν αυτό διασαλεύει την περιφερειακή σταθερότητα.

Ο κ. Τσαβούσογλου, κάνοντας χρήση της καταγγελτικής φρασεολογίας της Ελλάδας κατά της παραβατικότητας της Τουρκίας, έψεξε πρόσφατα την Αθήνα για «επιθετικότητα, παραβατικότητα και πρόκληση κλίματος αστάθειας στην περιοχή». Προσθέτοντας απειλές περί της ματαιότητος των εξοπλισμών και της σύμπηξης συμμαχιών, αποσκοπώντας στην άσκηση ψυχολογικής πίεσης στην Αθήνα και στην επισήμανση προς τη Δύση πως το συμφέρον της βρίσκεται στην «ισχυρή και μεγάλη» Τουρκία και όχι στην «οικονομικά αδύναμη» Ελλάδα. Με τη σκέψη πως και άλλες χώρες της περιφέρειας, όπως η Αίγυπτος, θα συγκινηθούν από τα τουρκικά δελέατα. Η εικόνα συμπληρώνεται με την επαναλαμβανόμενη αναφορά στον, μέχρι πρότινος άγνωστο σε πολλούς, «χάρτη της Σεβίλλης» που προβάλλεται ως η επιτομή του δήθεν «ελληνικού μαξιμαλισμού». Και για να εμφανίσει την Τουρκία ως πρόθυμη για διάλογο ο κ. Τσαβούσογλου επανέρχεται στην ιδέα της «διάσκεψης για την Ανατολική Μεσόγειο», διατεινόμενος όμως ότι Ελλάδα και Κύπρος παρεμποδίζουν μια τέτοια πρωτοβουλία «φοβούμενες την αλήθεια».

Η γενική τοποθέτηση της Δύσης έναντι της Τουρκίας είναι σαφής, πράγμα που δεν διευκολύνει την Άγκυρα στην υλοποίηση των επιδιώξεών της. Αισθάνεται μεν ηθικά αποδυναμωμένη, προσδοκά όμως ότι το «ειδικό βάρος» της θα υπερισχύσει. Γι’ αυτό και η Αθήνα δραστηριοποιείται διπλωματικά δυσαρεστώντας την Τουρκία που χαρακτηρίζει την προσπάθεια θωράκισης της Ελλάδας ως αποσταθεροποιητική πρόκληση. Άσχετα αν η ίδια η Άγκυρα αντιπαραθέτει στον «χάρτη της Σεβίλλης», που ίδια μεγιστοποίησε, το επιθετικό ιδεολόγημα της «γαλάζιας πατρίδας»!

Στο τουρκικό προπαγανδιστικό κατασκεύασμα γίνεται λόγος για «δίκαιη διανομή», πράγμα που ρητά ο κ. Τσαβούσογλου έθεσε σε πρόσφατη συνέντευξή του μιλώντας για ετοιμότητα της Τουρκίας «να μοιραστεί με την Ελλάδα, αντί να πολεμήσει».Έμμεση απειλή με παράλληλη την πρόταση «διάσκεψης για την Ανατολική Μεσόγειο» χωρίς καν να αναφερθεί στις Διερευνητικές Επαφές, τη σύνταξη Συνυποσχετικού και την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Παραγνωρίζοντας ότι η Χάγη αποτελεί διέξοδο σε αντίθεση με μια «διεθνή διάσκεψη» όπου το στοιχείο που θα κυριαρχήσει δεν θα είναι το δίκαιο, αλλά τα ποικίλα συμφέροντα. Πρωτίστως της Τουρκίας και δευτερευόντως κάποιων τρίτων.

*Ο Γιώργος Κακλίκης είναι πρέσβης επί τιμή, ειδικός σύμβουλος του ΕΛΙΑΜΕΠ

** Το άρθρο δημοσιεύθηκε στα ΝΕΑ – Η αναδημοσίευσή του φέρει τη σύμφωνη γνώμη του συντάκτη του