Η εικόνα του Δικαίου είναι για τον ταγό της Άγκυρας διαμετρικά αντίθετη από εκείνη των ηγετών της Δύσης. Ο τούρκος πρόεδρος αντιλαμβάνεται τον κορυφαίο θεσμό της Δικαιοσύνης ως εργαλείο εξυπηρέτησης επιδιώξεων. Ακριβώς όπως αντιμετωπίζει την αστυνομία και τον στρατό. Οι υπουργοί του πάντως υπεραμύνονται της «ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης» χαρακτηρίζοντας απαράδεκτες τις ξένες προτροπές για την ομαλή της λειτουργία. Η πραγματικότητα, όμως, στη χώρα είναι τραγική. Στις φυλακές βρίσκονται 80.000 άτομα, με τις δίκες τους να εκκρεμούν χρόνια, ενώ 150.000 στρατιωτικοί και κρατικοί υπάλληλοι είναι σε διαθεσιμότητα ή έχουν απολυθεί. Μέσα όμως στην ανώνυμη μάζα των διωκομένων ένα όνομα ξεχωρίζει και προβάλλεται από τον διεθνή Τύπο: του επιχειρηματία Οσμάν Καβαλά. Γνωστoύ ανθρωπιστή και ακτιβιστή που επί τέσσερα χρόνια παραμένει έγκλειστος στις φυλακές με κατηγορίες για «αντικαθεστωτική δραστηριότητα» στις διαδηλώσεις του Πάρκου Γκεζί και για σχέση με την απόπειρα πραξικοπήματος το 2016. Με τον πρόεδρο, μάλιστα, της Τουρκίας να αναμειγνύεται εμφανώς στην υπόθεση χαρακτηρίζοντας τον Οσμάν Καβαλά «μακρά χείρα του Τζορτζ Σόρος».
Οι φωνές διαμαρτυρίας από το εξωτερικό χλευάστηκαν από την Άγκυρα, που κωφεύει και στις προτροπές του Συμβουλίου της Ευρώπης για απελευθέρωση του τούρκου επιχειρηματία. Και αυτό παρά το ότι, αν στη σύνοδο της Επιτροπής Υπουργών της 26ης Νοεμβρίου διαπιστωθεί η συνέχιση της φυλάκισης του Οσμάν Καβαλά, θα ληφθούν αποφάσεις στις οποίες περιλαμβάνεται και το ενδεχόμενο της αποβολής της Τουρκίας από το Συμβούλιο της Ευρώπης. Η ενόχληση όμως του κ. Ερντογάν ήταν μεγάλη όταν δέκα δυτικοί πρέσβεις στην Άγκυρα ζήτησαν την απελευθέρωση του τούρκου επιχειρηματία. Οργίλος, δήλωσε πως «η Τουρκία δεν μπορεί να επιτρέψει στους πρέσβεις αυτούς την παραμονή στο έδαφός της». Με το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, σε διάβημά του προς τους συγκεκριμένους πρέσβεις, να χαρακτηρίζει την πρωτοβουλία τους «αυθάδη, απαράδεκτη, παρέμβαση στο έργο της Δικαιοσύνης και πολιτικοποίηση της ποινικής διαδικασίας».

Η υπόθεση Καβαλά συνιστά στην ουσία την προβολή σε ένα πρόσωπο του συνεχιζόμενου δράματος χιλιάδων Τούρκων που σύρονται σε φυλακές χωρίς κατηγορητήριο και μετατρέπονται σε δακτυλοδεικτούμενο στόχο ενός καθεστώτος που ως έναν από τους τρόπους επιβίωσής του θεωρεί και την ποδηγέτηση της Δικαιοσύνης. Η Δύση βρίσκεται πλέον μπροστά στο επικίνδυνο φαινόμενο μιας χώρας που έχει μόνη της απομακρυνθεί από αυτήν, ακολουθώντας ανεξάρτητη πορεία με κίνδυνο την ασφάλεια και τη σταθερότητα μιας ευρύτατης περιοχής. Και που το καθεστώς της έχει αποσαθρώσει τις εσωτερικές δομές της, με αποτέλεσμα να γίνεται ευεπίφορη σε έξωθεν πιέσεις, όπως είναι εμφανές πως εύκολα πλέον μπορεί να συμβεί στις σχέσεις της με τη Ρωσία.

Με δεδομένο ότι η τουρκική εξωτερική πολιτική θα εξακολουθήσει να είναι ίδια και μετά την εποχή Ερντογάν, οι δυτικές πρωτεύουσες οφείλουν να εστιάσουν συστηματικά στην ιδιόμορφη «σύμμαχο» προσεγγίζοντας την κατάσταση πραγματιστικά και χωρίς πεπερασμένα ιδεολογήματα περί της αναγκαιότητάς της στη Δύση. Διότι η πραγματικότητα δείχνει το ακριβώς αντίθετο. Ένας εταίρος της μορφής αυτής είναι επικίνδυνος για όλους και έτοιμος να τους εγκαταλείψει αν θεωρήσει πως του ανοίγονται προοπτικές αλλού. Όπως έκανε και συνεχίζει να κάνει απειλώντας για περαιτέρω εμβάθυνση των σχέσεών του με τη Μόσχα.

Ο Γιώργος Κακλίκης είναι πρέσβης επί τιμή, ειδικός σύμβουλος του ΕΛΙΑΜΕΠ

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στα σημερινά ΝΕΑ- Η αναδημοσίευσή του φέρει τη σύμφωνη γνώμη του συντάκτη του