Ας τελειώνει πλέον η συζήτηση για το ενδεχόμενο προμήθειας φρεγατών αλλά και πολεμικού υλικού από χώρες-εικονικούς συμμάχους που περιφρονούν όχι μόνο την έννοια της συμμαχίας αλλά και τη νοημοσύνη της Αθήνας. Τόσο σε σχέση με την εξοπλιστική τροφοδότηση της Τουρκίας όσο και με τη μη πρόσκληση της Ελλάδας σε διασκέψεις όπου η ίδια αδιαμφισβήτητα έχει λόγο.

Οι αιτιολογήσεις της μη φιλικής έως εχθρικής αυτής στάσης είναι προσβλητικές για τον ελληνικό πολιτικό κόσμο και τους έλληνες πολίτες. Που ωθούνται να μην περάσουν στη λήθη τα δεινά που επιφύλαξαν στη χώρα οι σήμερα αυστηροί κριτές και τιμωροί τους που καταθέτουν άνθη και συγγνώμες στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Αρνούμενοι βέβαια να συζητήσουν οτιδήποτε περί υλικών επανορθώσεων των πληγών που άνοιξαν και  που οι ίδιοι αυτοί θύτες κρατούν ακόμη ανοιχτές. Τα όσα κατευναστικά δηλώνουν οι χωρίς πολιτικό αισθητήριο λογιστές και οι  διορισμένοι εκπρόσωποί τους έχουν ευθεία συγγένεια με όσα οι ίδιοι δηλώνουν για μια ρημαγμένη από τους ίδιους αφρικανική χώρα για την οποία τα ωραία λόγια περισσεύουν αλλά ουδείς λόγος γίνεται για γενοκτονία. Και εδώ, λογιστικό το θέμα!

Αν κάποιοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση οραματίζονται να γίνουν ταγοί της με μέσα άλλα από τα βίαια που είχαν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν, καλό θα είναι να αναλογιστούν ποια είναι η εικόνα τους τόσο στην ευρύτερη Ευρώπη όσο και εκτός αυτής. Σε λαούς τους οποίους χρόνια πριν τραυμάτισαν υλικά και ψυχικά και, λίγα μόλις χρόνια πριν, προσέβαλαν με την ανεκδιήγητη συμπεριφορά του τιμωρητικού συστήματός τους. Ξεχνούν πως μια έντιμη και θαρραλέα στάση απέναντι  στα θύματά τους – και όχι οι «θεατρικές παραστάσεις» συγκινητικού περιεχομένου – θα συμβάλει στην αναθεώρηση της εικόνας τους από τρίτους. Το ίδιο θα συνέβαινε και με άλλα κράτη-ταραξίες που αν εγκατέλειπαν την πεισματική εμμονή στις αντιλήψεις της επιθετικής βίας, θα είχαν άλλη παρουσία στον χάρτη της ανθρωπότητας εμπνέοντας τον σεβασμό που τόσο επιθυμούν να έχουν.

Αν τώρα η Ελλάδα επιθυμεί να διαπραγματεύεται την αγορά αμυντικού υλικού με τέτοια κράτη, δεν θα είναι περίεργο αν δει να προβάλλεται η εικόνα της ως του μυωπικού μικρού που κοντόφθαλμα επιδιώκει άστοχες ισορροπίες.

* Ο Γιώργος Κακλίκης είναι πρέσβης επί τιμή, ειδικός σύμβουλος του ΕΛΙΑΜΕΠ

** Το κείμενο δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ- Η αναδημοσίευσή του γίνεται έπειτα από τη σύμφωνη γνώμη του συντάκτη του